Ojciec Święty Jan Paweł II odprawiał Drogę Krzyżową w każdy piątek przez cały rok i codziennie w Wielkim Poście.(*)
      Czy kontemplując umęczone Oblicze i Ciało Zbawiciela, kontemplował wielkość tego cierpienia? Całe Jego życie i Jego przepowiadanie mówi po trzykroć – Nie! On kontemplował wielkość tej miłości, która nie cofnęła się nawet przed krzyżem. To z takiej właśnie kontenplacji czerpał siły, aby sprostać zadaniu, które powierzył Mu Bóg. Z niej rodziła się Jego miłość do Boga, Jego Matki i ludzi. W niej znalazł siłę, gdy Jego życie zmierzało ku Jego własnej Golgocie.
      Obyśmy szli Jego śladami!

Drodzy Bracia i siostry!

      Duchem jestem z wami w Koloseum, miejscu, które budzi we mnie tak wiele wspomnień i uczuć, aby uczestniczyć w wymownym nabożeństwie Drogi Krzyżowej w ten wieczór Wielkiego Piątku.
      Łączę się z wami w głębokiej inwokacji: «Kłaniamy Ci się, Chryste, i błogosławimy Tobie, żeś przez krzyż swój święty świat odkupić raczył». Tak, oddajemy cześć tajemnicy krzyża Syna Bożego i błogosławimy jej, albowiem właśnie z tej śmierci wypłynęła nowa nadzieja dla ludzkości.
      Adoracja krzyża przypomina nam o zobowiązaniu, od którego nie możemy się uchylić – misji, którą św. Paweł wyraził w słowach: «dopełniam niedostatki udręk Chrystusa w moim ciele dla dobra Jego Ciała, którym jest Kościół» (Kol 1,24). I ja także ofiarowuję moje cierpienia, aby dopełnił się Boży plan, a Jego słowo trwało wśród ludów. Jestem blisko tych wszystkich, którzy w tej chwili doświadczają cierpienia. Modlę się za każdego z nich.
      W tym dniu, w którym wspominamy ukrzyżowanego Chrystusa, wraz z wami patrzę na krzyż i oddaję mu cześć, powtarzając słowa liturgii: O Crux, ave spes unica! Witaj, Krzyżu, jedyna nadziejo, daj cierpliwość i odwagę i obdarz świat pokojem!
      Z tymi uczuciami błogosławię was i wszystkich, którzy uczestniczą w tej Drodze Krzyżowej za pośrednictwem radia i telewizji.(**)

Jan Paweł II

Z Watykanu, 25 marca 2005 r.

      Jak przedziwna wymowa tego wydarzenia. W tym ostanim nabożeństwie Drogi Krzyżowej w Koloseum, jest obecny duchem - nie fizycznie. Czy nie mówi nam ono o Jego duchowej obecności, dziś i zawsze, w każdym nabożeństwie Drogi Krzyżowej sprawowanej gdziekolwiek na świecie, w jakimkowiek czasie i przez kogokolwiek? Czy nie mówi również o Jego duchowej obecności na drodze krzyżowej każdego człowieka?
      Jak przedziwna również zbieżność dat. Wprawdzie Uroczystość Zwiastowania Pańskiego została przeniesiona na 4 kwietnia, to jednak nie sposób nie myśleć, że tego samego dnia (25 marca) "stało się" Zwiastowanie [„Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus.” (Łk 1,31)] i Wielki Piątek [„Wtedy Jezus zawołał donośnym głosem: Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mojego. Po tych słowach wyzionął ducha.” (Łk 23,46)].

(*) George Weigel, „Świadek nadziei”.

(**) To błogosławieństwo z całą pewnością towarzyszy każdemu, kto rozważa Drogę Krzyżową w jakimkolwiek czasie i miejscu.