wstecz      Strona główna
Albowiem Dziecię nam się narodziło,
Syn został nam dany,
na Jego barkach spoczęła władza.
Nazwano Go imieniem:
Przedziwny Doradca, Bóg Mocny,
Odwieczny Ojciec, Książę Pokoju.
Wielkie będzie Jego panowanie
w pokoju bez granic...

(Iz 9,5-6)
      Przychodzi na świat i mówi:

Nie sądźcie, że przyszedłem pokój przynieść na ziemię. Nie przyszedłem przynieść pokoju, ale miecz. (Mt 10,34)

      Jakże to, Ten, który jest Księciem Pokoju, który z samej swej istoty jest Pokojem, przynosi światu nie pokój, ale miecz? – Tak! Światu, w którym panuje bezprawie, kłamstwo i zbrodnia, w którym w łonach matek zabija się dzieci, w którym zabija się fizycznie lub moralnie ludzi, według oceny tego świata, nieprzydatnych, w którym zaprzecza się prawdzie, że człowiek został stworzony na obraz i podobieństwo Boga; mężczyzną i kobietą stworzył ich. (por. Rdz 1,27), w którym miliony ludzi umiera z głodu, podczas gdy ze względów ekonomicznych niszczona jest żywność[1] – takiemu światu Jezus przynosi miecz.

      Bezbożni są jak morze wzburzone,
      które się nie może uciszyć
      i którego fale wyrzucają muł i błoto.
      Nie ma pokoju - mówi Bóg mój - dla bezbożnych.
(Iz 57,20-21)
      Usiłują zaradzić katastrofie mojego narodu,
      mówiąc beztrosko: "Pokój, pokój",
      a tymczasem nie ma pokoju.
(Jr 6,14)

      Świat mnoży dekrety, deklaracje, miliardy dolarów przeznacza na siatki wywiadowcze, konstruuje coraz bardziej wyrafinowane systemy wczesnego ostrzegania, a pokoju nie ma!

      Opuściłeś [świecie] źródło mądrości.
      Gdybyś chodził po drodze Bożej,
      mieszkałbyś w pokoju na wieki.
(Ba 3,12-13)

      A tak, świat przeradza się w pole bitwy. Dla bezpieczeństwa ludzi potrzeba coraz liczniejszych zastępów policji.
      W jaki grzech musi uwikłać się świat, aby w końcu zrozumiał, że jedyny ratunek jest w Jezusie Chrystusie?


      On jest obrazem Boga niewidzialnego -
      Pierworodnym wobec każdego stworzenia,
      bo w Nim zostało wszystko stworzone:
      i to, co w niebiosach, i to, co na ziemi,
      byty widzialne i niewidzialne,
      czy Trony, czy Panowania, czy Zwierzchności, czy Władze.
      Wszystko przez Niego i dla Niego zostało stworzone.
      On jest przed wszystkim i wszystko w Nim ma istnienie.
      I On jest Głową Ciała - Kościoła.
      On jest Początkiem,
      Pierworodnym spośród umarłych,
      aby sam zyskał pierwszeństwo we wszystkim.
      Zechciał bowiem [Bóg], aby w Nim zamieszkała cała Pełnia,
      i aby przez Niego znów pojednać wszystko z sobą:
      przez Niego - i to, co na ziemi, i to, co w niebiosach,
      wprowadziwszy pokój przez krew Jego krzyża. (Kol 1,15-20)

      Od tych, którzy do Niego przychodzą, choćby ich dotychczasowe życie było jednym wielkim grzechem, odwraca miecz i pozwala, aby ugodził w Jego Serce, aby wypłynęła krew i woda (J 19,34)Krew Życia i Woda Łaski. I kieruje do nich, głosem Kościoła, słowa:

Łaska wam i pokój od Tego, Który jest, i Który był i Który przychodzi. (por. Ap 1,4)

      Stają się wybrańcami Bożymi.

      Was, którzy byliście niegdyś obcymi [dla Boga] i [Jego] wrogami przez sposób myślenia i wasze złe czyny, teraz pojednał w doczesnym Jego ciele przez śmierć, by stawić was wobec siebie jako świętych i nieskalanych, i nienagannych, bylebyście tylko trwali w wierze - ugruntowani i stateczni - a nie chwiejący się w nadziei [właściwej dla] Ewangelii.
      Jako więc wybrańcy Boży - święci i umiłowani - obleczcie się w serdeczne miłosierdzie, dobroć, pokorę, cichość, cierpliwość, znosząc jedni drugich i wybaczając sobie nawzajem, jeśliby miał ktoś zarzut przeciw drugiemu: jak Pan wybaczył wam, tak i wy! Na to zaś wszystko [przyobleczcie] miłość, która jest więzią doskonałości. A sercami waszymi niech rządzi pokój Chrystusowy, do którego też zostaliście wezwani w jednym Ciele. I bądźcie wdzięczni! Słowo Chrystusa niech w was przebywa z [całym swym] bogactwem: z wszelką mądrością nauczajcie i napominajcie samych siebie przez psalmy, hymny, pieśni pełne ducha, pod wpływem łaski śpiewając Bogu w waszych sercach. I wszystko, cokolwiek działacie słowem lub czynem, wszystko [czyńcie] w imię Pana Jezusa, dziękując Bogu Ojcu przez Niego. (Kol 1,21-23a; 3,12-17)



      Nie potrzeba wam, bracia, pisać o czasach i chwilach. Sami bowiem dokładnie wiecie, że dzień Pański przyjdzie tak, jak złodziej w nocy. Kiedy bowiem będą mówić: «Pokój i bezpieczeństwo» - tak niespodzianie przyjdzie na nich zagłada, jak bóle na brzemienną, i nie ujdą. Ale wy, bracia, nie jesteście w ciemnościach, aby ów dzień miał was zaskoczyć jak złodziej. Wszyscy wy bowiem jesteście synami światłości i synami dnia. Nie jesteśmy synami nocy ani ciemności. Nie śpijmy przeto jak inni, ale czuwajmy i bądźmy trzeźwi! (1Tes 5,1-6)

Do góry


[1] 3. [...] Sobór Watykański II w jednej z wypowiedzi, która do dziś zachowała swą dramatyczną aktualność, potępił stanowczo liczne zbrodnie i zamachy wymierzone przeciw życiu ludzkiemu. Przypominając po trzydziestu latach słowa Soboru, raz jeszcze i równie stanowczo potępiam w imieniu całego Kościoła te przestępstwa, w przekonaniu, że wyrażam w ten sposób autentyczne odczucia każdego prawego sumienia: „Wszystko, co godzi w samo życie, jak wszelkiego rodzaju zabójstwa, ludobójstwa, spędzanie płodu, eutanazja i dobrowolne samobójstwo; wszystko, cokolwiek narusza całość osoby ludzkiej, jak okaleczenia, tortury zadawane ciału i duszy, próby wywierania przymusu psychicznego; wszystko, co ubliża godności ludzkiej, jak nieludzkie warunki życia, arbitralne aresztowania, deportacje, niewolnictwo, prostytucja, handel kobietami i młodzieżą; a także nieludzkie warunki pracy, w których traktuje się pracowników jak zwykłe narzędzia zysku, a nie jak wolne, odpowiedzialne osoby: wszystkie te i tym podobne sprawy i praktyki są czymś haniebnym; zakażając cywilizację ludzką bardziej hańbią tych, którzy się ich dopuszczają, niż tych, którzy doznają krzywdy, i są jak najbardziej sprzeczne z czcią należną Stwórcy” (Konstytucja duszpasterska o Kościele w świecie współczesnym Gaudium et spes, 27).
4. Niestety, te niepokojące zjawiska bynajmniej nie zanikają, przeciwnie, ich zasięg staje się raczej coraz szerszy: nowe perspektywy otwarte przez postęp nauki i techniki dają początek nowym formom zamachów na godność ludzkiej istoty, jednocześnie zaś kształtuje się i utrwala nowa sytuacja kulturowa, w której przestępstwa przeciw życiu zyskują aspekt dotąd nieznany i — rzec można — jeszcze bardziej niegodziwy, wzbudzając głęboki niepokój; znaczna część opinii publicznej usprawiedliwia przestępstwa przeciw życiu w imię prawa do indywidualnej wolności i wychodząc z tej przesłanki domaga się nie tylko ich niekaralności, ale wręcz aprobaty państwa dla nich, aby móc ich dokonywać z całkowitą swobodą, a nawet korzystając z bezpłatnej pomocy służby zdrowia.[...]

Jan Paweł II, Encyklika Evangelim Vitae (Ewangelia Życia)