Wstęp
Strona początkowa
Strona główna
|
|
A żołnierze uplótłszy koronę z cierni, włożyli Mu ją na
głowę i okryli Go płaszczem purpurowym. Potem podchodzili do Niego i mówili:
«Witaj, Królu Żydowski!» I policzkowali Go. A Piłat ponownie wyszedł na
zewnątrz i przemówił do nich: «Oto wyprowadzam Go do was na zewnątrz, abyście
poznali, że ja nie znajduję w Nim żadnej winy». Jezus więc wyszedł na zewnątrz,
w koronie cierniowej i płaszczu purpurowym. Piłat rzekł do nich: «Oto
Człowiek». Gdy Go ujrzeli arcykapłani i słudzy, zawołali: «Ukrzyżuj! Ukrzyżuj!»
Rzekł do nich Piłat: «Weźcie Go i sami ukrzyżujcie! Ja bowiem nie znajduję w
Nim winy».
(J 19,2-6)
|
Zróbmy zasadzkę na sprawiedliwego, bo nam niewygodny:
sprzeciwia się naszym sprawom, zarzuca nam łamanie prawa, wypomina nam błędy naszych obyczajów. Chełpi się, że zna Boga, zwie siebie dzieckiem Pańskim. Jest potępieniem naszych zamysłów, sam widok jego jest dla nas przykry, bo życie jego niepodobne do innych i drogi jego odmienne. Uznał nas za coś fałszywego i stroni od dróg naszych jak od nieczystości. Kres sprawiedliwych ogłasza za szczęśliwy i chełpi się Bogiem jako ojcem. Zobaczmyż, czy prawdziwe są jego słowa, wybadajmy, co będzie przy jego zejściu. Bo jeśli sprawiedliwy jest synem Bożym, Bóg ujmie się za nim i wyrwie go z ręki przeciwników. Dotknijmy go obelgą i katuszą, by poznać jego łagodność i doświadczyć jego cierpliwości. Zasądźmy go na śmierć haniebną, bo - jak mówił - będzie ocalony». (Mdr 2,12-20)
Panie, Ty widzisz mą krzywdę,
sprawę mą rozsądź! Ty widzisz całą ich żądzę zemsty, wszystko, co przeciw mnie knują. Ty słyszysz obelgi ich, Panie, wszystko, co przeciw mnie knują; podstępne słowa mych wrogów, cały dzień godzą we mnie. (Lm 3,59-62)
Nie milcz, o Boże, którego wychwalam,
bo rozwarli na mnie usta niecne i podstępne. Mówili ze mną językiem kłamliwym, osaczyli mnie nienawistnymi słowami i bez przyczyny mnie napastowali. Oskarżali mnie w zamian za miłość moją; a ja się modliłem. Odpłacili mi złem za dobre i nienawiścią za moją miłość. Liczniejsi są od włosów mej głowy nienawidzący mnie bez powodu; silni są moi wrogowie, nieprzyjaciele zakłamani; czyż mam oddać to, czegom nie porwał? Lecz Ty, Panie, mój Panie, ujmij się za mną przez wzgląd na Twoje imię; wybaw mnie, bo łaskawa jest Twoja dobroć. Bo jestem nędzny i nieszczęśliwy, a serce jest we mnie zranione. Niknę jak cień, co się nachyla, strząsają mnie jak szarańczę. Kolana mi się chwieją od postu i ciało moje schnie bez tłuszczu. Dla tamtych stałem się urągowiskiem; widząc mnie potrząsają głowami. Dopomóż mi, Panie, mój Boże; ocal mnie w swej łaskawości, aby poznali, że to Twoja ręka, żeś Ty, o Panie, tego dokonał. Niech oni złorzeczą, ale Ty błogosław! Niech się zawstydzą powstający na mnie, Twój sługa zaś niechaj się cieszy! Niech moi oskarżyciele odzieją się hańbą, niech się wstydem okryją jak płaszczem! Chcę wielce dziękować Panu swoimi ustami i chwalić Go w pośrodku tłumów; bo stanął po prawicy biednego, aby go wybawić od sądzących jego życie. (Ps 109,1b-5; Ps 69,5; Ps 109,21-31)
|