Wstęp
Strona początkowa
Strona główna
«Błogosławiona jesteś córko, przez Boga Najwyższego,
spomiędzy wszystkich niewiast na ziemi, i niech będzie błogosławiony Pan Bóg, Stwórca nieba i ziemi, który cię prowadził,... Twoja ufność nie zatrze się aż na wieki w sercach ludzkich wspominających moc Boga. Niech to sprawi tobie Bóg, abyś była wywyższona na wieki i ubogacona w dobra, bo nie szczędziłaś swego życia ... postępując prawą drogą przed Bogiem naszym». A cały naród odpowiedział: «Niech tak będzie, niech tak będzie!» (por. Jdt 13,18-20)  |
 
Sześćdziesiąt jest królowych
i nałożnic osiemdziesiąt, a dziewcząt bez liczby, [lecz] jedyna jest moja gołąbka, moja nieskalana, jedyna swej matki, wybrana swej rodzicielki. Jak lilia pośród cierni, tak przyjaciółka ma pośród dziewcząt. O jak piękna jesteś, przyjaciółko moja, jakże piękna! Podziwiają ją dziewczęta i zwą ją szczęśliwą, królowe i nałożnice ją wysławiają: Kimże jest ta, która świeci z wysoka jak zorza, piękna jak księżyc, jaśniejąca jak słońce, groźna jak zbrojne zastępy? Kim jest ta, co się wyłania z pustyni, wsparta na oblubieńcu swoim? (por. Pnp 6,8-9a; 2,2; 4,1a; 6,9b-10; 8,5a)
|