Duchową wspólnotą tych, którzy codziennie modlą się o nawrócenie ludzi. Każdy członek Wspólnoty modli się tylko za jednego człowieka, wybranego przez Boga.
      Uczestnictwo w innych zorganizowanych wspólnotach nie stanowi przeszkody dla uczestnictwa w tej Wspólnocie.

Codzienna modlitwa: [2]

      Jak widzisz, cała modlitwa jest bardzo krótka.

      Bowiem nie o to chodzi, abyś wypowiedział wiele słów, ale o to, by twoje serce z ufnością zwróciło się do Tego, dla którego nie ma rzeczy niemożliwych.

      Mojżesz nie wypowiada ani jednego słowa. Jedynie swoje ręce wznosi do Boga. Gdy te ręce mdleją, Aaron i Chur podpierają je.

I właśnie ty:

      Modlitwa za członków Wspólnoty jest bardzo ważna. Wiesz przecież z kim podejmujemy walkę modląc się o czyjeś nawrócenie. „Nie toczymy bowiem walki przeciw krwi i ciału, lecz przeciw Zwierzchnościom, przeciw Władzom, przeciw rządcom świata tych ciemności, przeciw pierwiastkom duchowym zła na wyżynach niebieskich”. (Ef 6,12) Dlatego musimy wspierać się wzajemną modlitwą.
      Tobie również będzie dodawała sił świadomość, że inni modlą się za ciebie.
      Więcej – Kościół będzie cię wspierał! W każdą pierwszą sobotę o godz. 15.30 w Kaplicy Jasnogórskiej jest sprawowana Eucharystia w intencji wszystkich członków Wspólnoty, ludzi, za których się modlą oraz o pomnożenie liczby członków Wspólnoty.

      Jeśli człowiek łaski otrzymanej od Boga nie zatrzyma dla siebie, ale będzie dzielił się nią z bliźnimi, Bóg będzie te łaski pomnażał. Uwierz więc, że gdy podejmiesz modlitwę, Bóg będzie napełniał twoje serce miłością  nie tylko do tego człowieka, za którego będziesz się modlił, ale do ludzi w ogóle. I nie będzie to miłość anonimowa. Z czasem odkryjesz w sobie, że będziesz kochał nawet tych, którzy wyrządzają ci krzywdę.
      Nie zniechęcaj się, gdy któregoś dnia zapomnisz o modlitwie. Gdyby jednak to zapominanie powtarzało się zbyt często, przerwij na jakiś czas modlitwę i proś Boga, aby pozwolił zobaczyć ci przyczynę tego zapominania. Może w twojej intencji modlitwy zabrakło prawdy o tobie samym, a może uznałeś się lepszym od tego, za którego się modlisz? A po jakimś czasie (ten czas właściwy odkryjesz w swoim sercu), prosząc Boga o potrzebne ci łaski, ponów modlitwę.

      Tego dnia, w którym rozpoczniesz odmawiać codzienną modlitwę Wspólnoty.
      Przestajesz być żywym członkiem Wspólnoty w dniu, w którym poprzez własną, suwerenną decyzję przestaniesz się modlić. Członkowie Wspólnoty nie przestaną się jednak za ciebie modlić.

      Przekazuj informację o tej modlitwie bliskim i znajomym. Rób to jednak w taki sposób, aby nie czuli się zniewoleni.  Ostatecznie każdy musi sam podjąć decyzję i to w pełnej wolności ducha.

      Z chwilą podjęcia modlitwy, rozpoczyna się również dla ciebie czas szczególnej łaski. Nie miej tylko na niego własnych wyobrażeń i planów, bo może wyglądać zupełnie inaczej niż myślisz. Może zaczniesz odkrywać w sobie rzeczy, które nie będą ci się podobały. Nie uciekaj od nich i nie usprawiedliwiaj się. Największym dowodem wiary w miłość Boga, to stanąć przed Nim z całą prawdą o sobie, choćby była straszna. On ją przecież zna i to znacznie lepiej niż ty sam.
      Bóg podarował nam potężne środki, aby poprzez nie zwyciężać w nas zło,  ale musimy z nich korzystać. Najpotężniejsze z nich to Jego Słowo zawarte w Piśmie Świętym, Eucharystia i Różaniec, o którego codzienne odmawianie tak często prosiła Maryja.
      Postaraj się jak najczęściej uczestniczyć w Eucharystii. Powinno to być jednak pełne uczestnictwo – tzn. w stanie łaski uświęcającej. Nie może również przerodzić się w rutynę. Lepiej jest wtedy ograniczyć je tylko do niedziel i świąt nakazanych.
      Pismo Święte czytaj codziennie, choćby tylko kilkanaście minut.
      Jeśli dotychczas twój kontakt z Pismem Świętym ograniczał się tylko do słuchania go podczas Eucharystii, korzystaj na początku ze strony Panie, do kogóż pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego!, Eucharystia, Błogosławieni,... Znajdziesz na nich obfitość Bożego słowa.

                  O. Tomasz Tlauka - paulin
                  e-mail: jasnogorskiedniskupienia@wp.pl

      Pytania i problemy można kierować na adres:
ratunek@ratunek.jasnagora.pl       oraz:

                  Jasnogórskie Centrum Modlitwy Zawierzenia
                  ul. Kordeckiego 2
                  42-225 CZĘSTOCHOWA
                  tel. (0-34) 377 74 27

      Jeżeli po przeczytaniu całej tej strony, w twoim sercu zrodziło się pragnienie codziennej modlitwy za wybranego przez Boga człowieka, to po rozpoczęciu jej, wydrukuj załączoną kartę zgłoszenia, wypełnij ją i wyślij pocztą, lub złóż osobiście.
      Kartę zgłoszenia możesz wysłać również pocztą elektroniczną. Wpisz wówczas twoje dane osobowe oraz datę i wyślij na adres: 

ratunek@ratunek.jasnagora.pl
      Wysłanie Karty nie jest obowiązkowe, a tym bardziej nie ma żadnego wpływu na wartość twojej modlitwy. Jest jednak bardzo mocnym świadectwem, że pośród świata, tak bardzo zdominowanego przez egoizm, żyją ludzie, którzy troszczą się nie tylko o swoje zbawienie, ale także innych ludzi, i tę troskę okazują poprzez modlitwę za nich, a nie nieustannie ich pouczając.

[1] Jeśli nie czytałeś, przeczytaj Wyznania św. Augustyna. Zobaczysz nie tylko, co może wytrwała modlitwa, ale również jakże mocne wypełnienie się słów św. Pawła: „Gdzie jednak wzmógł się grzech, tam jeszcze obficiej rozlała się łaska, aby jak grzech zaznaczył swoje królowanie śmiercią, tak łaska przejawiła swe królowanie przez sprawiedliwość wiodącą do życia wiecznego przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego. (Rz 5,20b-21)”
      Ty też swoją modlitwą możesz wyprosić nowego św. Augustyna. Może uśmiechniesz się na te słowa. Ale Bóg poprzez całe dzieje świata, mówi: „Masz pragnienia na swoją miarę, to realizuj je sam. Nie jestem ci potrzebny. Jeśli jednak chcesz, abym to Ja realizował twoje pragnienia, to miej pragnienia na Moją, a nie twoją miarę. Ja – jestem Bogiem rzeczy niemożliwych!”
[2] Moim pierwotnym zamiarem było, aby tę codzienną modlitwę poprzedziło złożenie obietnicy na określony czas lub całe życie. Przyglądając się jednak sobie, ludziom, których spotykam, w końcu dziejom naszego narodu, widzę jak łatwo przychodzą nam obietnice, a jakie są ich efekty.
      Jezus powiedział: „poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli” (J 8,32). Jaką prawdę? – że jesteśmy słabi i grzeszni, że bez Niego nic uczynić nie potrafimy, że nie potrafimy kochać ani Boga, ani ludzi, a nawet samych siebie.
      Tyle czasu poświęcamy, aby tym, których niby kochamy, zapewnić dostatnie życie tu na ziemi, a jak niewiele, aby szczęśliwa była ich wieczność.
      Przestańmy więc obiecywać, ale błagajmy Boga, abyśmy w końcu zrozumieli po co Jezus Chrystus założył Kościół, i co to znaczy być członkiem tego Kościoła. I miejmy świadomość, że każdy dzień, w którym, przede wszystkim w sercu, wypowiemy tę codzienną modlitwę, jest darem Boga.
[3] Wzywaj szczególnie pomocy patronów Wspólnoty.
[4] Przeczytaj tę Encyklikę, a także homilie Ojca Świętego wygłoszone podczas Jego pielgrzymki do Ojczyzny w 2002 r., której hasłem było „Bóg bogaty w miłosierdzie”.